Architektura
Jeżeli kulturę uznajemy za wyraz tego, co w danym społeczeństwie najlepsze, w Tajlandii jako szczytowe osiągnięcie zapewne wskażemy architekturę. To prawda, że znaczna część dzieł sztuki, wiele najwspanialszych świątyń, pałaców i innych budowli wykazuje wpływy kilku innych kultur, ale wszystko to daje się jednoznacznie określić jako tajskie. Niewątpliwie na przestrzeni wieków w budownictwie wyraźnie odcisnęły się wzorce indyjskie, khmerskie. birmańskie i chińskie, zachowały się też jednak łatwe do rozpoznania cechy rodzime, jak śmiało opadające, strome, wielowarstwowe dachy, charakterystyczna ornamentyka zdobień i oślepiające kolory, zdumiewające malowidła ścienne we wnętrzach, urzekająco rzeźbione, kapiące od złota wyobrażenia Buddy oraz niekończące się, połączone ze sobą drogi wodne. Smutną koleją losu, wiele z owych kanałów (khlong) z czasem ustąpiło miejsca zatłoczonym, zakorkowanym jezdniom, na szczęście tysiące innych, klasycznych tajskich budowli nadal można oglądać, nierzadko w pełnej krasie. W kraju jest mniej więcej 30 tys. świątyń, z których setki, wzniesione ku czci Buddy, zasługują na obejrzenie. Warto też zwiedzić kilka królewskich rezydencji, zwracając uwagę na ślady zachodniego stylu neoklasycznego, będące rezultatem pierwszych wizyt królów Syjamu w Europie oraz efektem obecności Europejczyków w tych stronach. Wat to zespół świątynny, tradycyjnie obejmujący obiekty kultu i miejsca, w których słucha się nauk Buddy, a także służący jako szkoła, ośrodek życia miejscowej społeczności, szpital i swoiste ..centrum rozrywki". Każda część watu odznacza się odrębnym symbolicznym znaczeniem. Kapitele kolumn mają kształt albo lilii wodnych, albo pąka kwiatu lotosu. Lotos symbolizuje czystość myśli Buddy - przeciska się w górę przez szlam wodny i rozkwita nadzwyczajnym, niepokalanym pięknem.